Mijn zoektocht na mijn scheiding
Na mijn scheiding begon mijn zoektocht naar de man in mezelf. Ik dacht jarenlang dat man zijn ging over controle houden, richting bepalen en altijd paraat staan. Maar daar ben ik langzaam en volledig van teruggekomen.
Leiderschap in een relatie werkt heel anders dan ik ooit dacht.
Het begint niet bij mij als man die richting geeft.
Het begint bij de vrouw die geopend is.
Dat maakt haar niet klein of passief.
Het maakt haar juist krachtig in haar aanwezigheid, in haar lichaam, in haar energie en in haar sensualiteit.
Zij opent het veld… hij brengt richting
De leiding nemen betekent niet dat zij zich onderwerpt.
Ze volgt niet omdat ze zwak is, maar omdat zij zich vrij kan bewegen in een veld dat zij zelf opent.
Zij leidt in energie
en hij leidt in structuur.
Zij creëert de ruimte
en hij geeft het handen en voeten.
Het is geen hiërarchie.
Het is een dans.
Zij zet de toon, hij geeft de richting.
Zij inspireert, hij belichaamt.
Zij opent, hij draagt.
Wat een man pas leert als hij volwassen wordt
Wanneer een man echt in zijn kracht staat, weet hij iets wat weinig mannen hardop durven zeggen:
Hij kan alleen leiden als zij zijn leiding kan dragen.
Niet omdat hij afhankelijk is van haar, maar omdat zijn vuur pas aangaat wanneer hij contact voelt met een vrouw die zichzelf volledig toelaat. Een vrouw die niet gerustgesteld wil worden, maar beweegt vanuit haar eigen kracht.
Het vuur van de man wordt niet wakker van afhankelijkheid.
Het wordt wakker van levendigheid.
Van aanwezigheid.
Van een vrouw die zichzelf niet terugtrekt maar laat zien.
De dynamiek die de meeste mannen wél kennen
Er bestaat een andere dynamiek waar veel mannen maar al te bekend mee zijn:
De vrouw die jouw leiding nodig heeft om zichzelf stabiel te voelen.
Die leunt op jouw kracht omdat ze die niet in zichzelf kan vinden.
Dan leidt de man alsnog…
maar niet vanuit vuur.
Meer vanuit compassie.
En dat is mooi en menselijk, maar het is geen erotisch leiderschap.
Dat is zorgen in plaats van dansen.
Het signaal dat mannen vaak negeren
Mannen die van nature veel dragen, voelen dat verschil meteen.
Bij een echte JA opent alles.
Bij een nee of een halve ja ontstaat druk op de borst.
Een contractie.
Een signaal dat het eigenlijk niet klopt.
Vroeger gingen veel mannen daar dwars doorheen.
Ze gaven toch.
Ze trokken toch.
Ze droegen toch.
Tot ze leeg waren.
De grens die een man eindelijk serieus moet nemen
Het echte werk begint wanneer de man dat signaal serieus neemt.
Die druk op de borst is geen blokkade die overwonnen moet worden, maar een grens die gezien wil worden.
In dat moment is de weg altijd dezelfde:
Terug naar jezelf.
Niet weg van haar, maar terug naar je as.
Terug naar je kern.
Terug naar je vuur.
En wat blijkt dan bijna altijd?
Dat het helemaal niet aan de man is om te dragen.
Als de volmondige JA ontbreekt, komt leiderschap niet meer uit kracht maar uit een oude reflex.
Volwassen mannelijkheid begint hier
Niet in altijd leiden, maar in weten wanneer je moet stoppen.
Niet in altijd geven, maar in voelen of het klopt.
Niet in kracht hebben, maar in kracht bewaken.
De echte bevrijding tussen man en vrouw ontstaat precies op het punt waar beiden hun natuurlijke kracht durven innemen.
De vrouw die krachtig ontvangt.
De man die liefdevol leidt.
En beiden die voelen wanneer het klopt, wanneer het opent, wanneer het stroomt.
Wanneer zij ontvangt… wordt hij sterker
Wanneer een vrouw in haar kracht ontvangt, wordt de man sterker.
Wanneer een man leidt vanuit liefde in plaats van gewoonte, wordt de vrouw vrijer.
Dat is geen rolverdeling.
Dat is natuur.
Wanneer hij niet meer leidt om te redden en zij niet meer volgt om gerustgesteld te worden, maar beiden bewegen vanuit hun eigen kern, ontstaat er geen strijd en geen spel…
Alleen een liefde die zichzelf niet hoeft te bewijzen maar eenvoudig klopt.